Yılbaşı Karmaşası

Aralık 25, 2018

Kont Drakula, son yudumunu içti ve cesedi tezgahın üzerine dikkatlice koydu. Dişlerinin arasından akan birkaç damla kan, pelerinin üzerinde düzensiz bir iz bıraktı. Drakula irkildi. Bu senenin yapılacaklar listesinde bir şey daha vardı. Resmi bir kurumu ziyaret etmesi gerekiyordu. Bu yüzden, üzerinde kendisini tehlikeye atacak hiçbir emare olmamalıydı. Neyse ki kumaş siyahtı.

Drakula pelerinini çıkardı ve kolunun üzerine attı. Kolundan bir liste çıkararak üzerinde “Hayali Yaratıklar için AB Komisyonu” yazan bir binaya doğru hızlıca yürümeye başladı.

Masanın arkasındaki adam başını gazeteden kaldırdı ve Drakula’ya baktı.

“GDPR mı dedin?” diye sordu. Alaycı bir ses tonuyla: “‘Noel Baba, masum çocukların kişisel verilerini bilinmeyen nedenlerle toplar, bunları depolar, davranış şekillerine göre sınıflandırır ve daha kötüsü…” dedi ve normal sesine dönerek ekledi: “Orijinal olduğunu mu düşünüyorsun?”

Kont “ama… veriler…” diye mırıldandı.

“GDPR ve Santa hakkında bunun gibi saçmalıkları GDPR’ın yayınlandığı günden beri duyuyoruz” Önüne gelen herkes bundan yakınıyor.” AB Komiseri, içinde büyükçe bir kağıt yığını bulunan masa çekmecesini açtı ve Drakula’nın şikayetini yığının üstüne attı.

Hızlıca dizüstü bilgisayarından bir şeylere göz attı, bilgisayarı kapattı ve yanına aldı.

“Veri topluyor demek. Sana bir şey göstereyim. Bunu yalnız asil soyuna duyduğum saygıdan dolayı yapıyorum.”

Beraberce depoya doğru yürüdüler. AB Komiseri kapıyı açtı ve Kont’un içeri girmesini işaret etti.

Odada renkli klasörlerle dolu raflar bulunuyordu. Bunların birçoğu eski görünüyordu ve farklı dillerde etiketlenmişti. Komiser, sonsuza kadar uzuyormuş gibi görünen raflardan birine yaklaştı ve eliyle rafa hafifçe vurdu:

“Yasadışı giriş. Konut dokunulmazlığının ihlali. Çoğunlukla bacadan. Bacası olmayan konutlarda bile. Bu dosyaların bir kısmı varlıkları ulusal güvenlik gerekçesiyle gizli tutulan yerlerden geliyor.”

Birkaç adım daha attı ve daha küçük bir rafa yöneldi ve parmaklarıyla sayarak sıralamaya başladı: “Hava sahasının ihlali. Transponder olmadan uçmak. Yetkisiz uçuş.”

Komiser, parlak yeşil klasörlerin olduğu rafı işaret etti:

“Bunlar da hayvan severlerin şikayetleri. Hayvan istismarı. Noel Baba geyikleri uçmaya zorluyor, biliyorsun. Rudolph için tıbbi bakım talep ediyorlar; şu kırmızı burun sağlıklı görünmüyor.”

Drakula’nın kendine güveni biraz azaldı. Sonsuz sayıdaki dosya raflarına baktı. Komiser, eğleniyor gibi görünüyordu. Raflardan birinin önünde durdu, klasörlerden birini çıkarıp kapağını açtı ve yüksek sesle okumaya başladı: “Claus’un Nicholas isminin Alman versiyonu olduğunu biliyor musunuz? 1944 yılında bir Alman’ın, İngiliz subayların evine girmesine nasıl müsaade edilebilir…?”

Klasörü yerine koydu ve yakındaki bir raftan başka bir klasör aldı: “Ah, işte benim favorim! Soğuk Savaş döneminden! “Hiç Noel Baba’nın neden hep KIRMIZI giydiğini merak ettiniz mi?! Komünizmin ajanları, başımızın üzerinde uçuyor ve ilkelerimizi hiçe sayıyor. Bu arada, Moskova’nın en büyük oyuncak mağazası, eskiden Lubyanka olarak bilinen Dzerzhinsky Meydanı’nda, KGB genel merkezinin bitişiğinde yer alıyor! Peki sizce Noel Baba, bu hediyeleri nereden alıyordur?”

“Ama bunların hepsi geçmişte kaldı” diye araya girdi Drakula. “Anlatmak istediğim şey bu değil. Dijital devrim çağında…”

“Dijital çağ mı? Dijital çağ hakkında mı konuşmak istiyorsun? Pekala!” Komiser, dizüstü bilgisayarını açıp raflardan birine koydu ve bir belge açtı. “İşte, oku!”

Drakula metne baktı: İsmini açıklama yetkimin olmadığı son derece gizli bir yapı için çalışıyorum. Genellikle evde, son derece gizli bilgilerle çalışıyorum. Bilgisayarım yılbaşı dahil her gece açık kalıyor. Bu nedenle, Noel Baba’nın amacını açıklayamayacağım yazılım kodlarına erişim imkanı olduğundan eminim. Dahası, bu kodları ulusal güvenliğimize tehdit oluşturan kişilere vermiş olabilir.

“Tamam, bunlar aptalca,” dedi Dracula.

“Aptalca mı? En kötüsü bu değil. Ama şuradaki gerçekten aptalca!” Komiser, başka bir dosya açtı. Bu dosya, elle yazılmış bir sayfanın taranmış haliydi ve üzerinde özensizce atılmış bir imza bulunuyordu:

Noel Baba’nın Ded Moroz adıyla bir Rus kimlik kartına sahip olduğunu bildiririm. Noel Baba, bu kimlikle kurumsal partilere girmekte ve BT güvenlik şirketlerinin ofislerine sızmaktadır. Ayrıca, bu şirketlerin müşterilerinin verilerine yetkisiz erişim sağlayarak bunları üçüncü taraflara vereceğinden eminiz.

İsmini açıklamak istemeyen eski atölye elfleri

Komiser bilgisayarını kapatırken gülümseyerek “Yani sen tek değilsin, sevgili Kont,” dedi. “Sebepler farklı olsa da şikayetlerin hepsi aynı. Tatili mahvetmek için bahane arıyorsunuz. Ama istesem bile – ki kesinlikle istemiyorum- Noel Baba’yı cezalandırmam mümkün değil. Dünyanın dört bir yanında faaliyet gösteren devasa bir taklitçi ağına sahip. Birisi bir ihbarda bulunur bulunmaz, bu suçun Noel Baba kılığındaki farklı biri tarafından işlenmiş olduğu ortaya çıkıyor. GDPR ha? Güzel denemeydi. Günümüz çocuklarının Noel Baba’dan ne istedikleri hakkında bir fikrin var mı? Buyur, oku!” Komiser, Drakula’ya bir çocuk tarafından el yazısıyla yazılmış bir kağıt verdi.

Sevgili Noel Baba, kendim ve dört yaşındaki erkek kardeşim Marcus adına, Noel hediyelerinin seçimi ve dağıtımı amacıyla kişisel verilerimizi toplama, işleme ve saklama hususlarında size izin veriyorum. Yasal temsilcilerimiz olan ebeveynlerimiz tarafından imzalanan ve noterce onaylanan belgeler ektedir. Lütfen benim için bir hoverboard, kardeşim için bir olta veya Lego seti getirin.

Amanda, yaş 7

Drakula’nın yüzü asıldı.

“Bu mektubu nereden aldınız? Özel yazışmaları mı takip ediyorsunuz? Bu yasal mı?” diye tersledi.

Komiserin yüzü kızardı ve “Sen kendini akıllı mı sanıyorsun?! dedi. “Yazışmaların gizliliği! GDPR! GDPR’nin nasıl işlediği hakkında hiçbir fikrin yok. Sen kan içiyordun, değil mi? Kanın DNA içerdiğini biliyor musun? DNA, Kişisel Veriler Özel Kategorileri altında kişiyi tanımlamak için kullanılan genetik bilgiler sınıfına girer. Sen sadece bu bilgiyi toplamakla kalmıyor, aynı zamanda tıpkı bir veri kontrolörü gibi saklıyor ve belki de işliyorsun.”

“Ben bilgileri işlemiyorum! Tadına göre sınıflandırmıyorum bile!” diye dehşetle bağırdı Drakula ve hala pelerin ile örtülü olan kolunu içgüdüsel olarak savunma amaçlı ileri doğru salladı.

AB Komiseri kan izlerini göstererek, “Peki bu nedir?” diye bağırdı. “Bir veri sızıntısı mı?! Denetleyici kurumu ve veri sahibini bilgilendirdin mi?” Hemen ardından, kenarda unutulmuş dizüstü bilgisayardan bir e-posta uyarısı geldi, konu: Adli rapor. Fakat Kont’un dikkatini çeken şey ilk cümleydi: Sayın Komiser Van Helsing.

“Demek sendin!” dedi Drakula küçümseyerek. “Bilmeliydim! Tahta kazıkların ve sarımsakların daha önce işe yaramadı ve bugün de işe yaramayacak!”

“Bu sefer, elimde çok daha ölümcül bir silah var. GDPR veri ihlal cezaları ile nasıl başa çıkacağını bir görelim. Öncelikle hangisi daha fazlaysa 10 milyon EURO veya bir önceki mali yılın yıllık küresel cirosunun %2’sini ödemek zorundasın…” diye yanıtladı Van Helsing.